W zadaniu kluczowe jest poprawne zrozumienie pojęcia wydajności przetarcia. Jeżeli wydajność wynosi 30%, to znaczy, że objętość gotowego wyrobu (tarcicy) stanowi 30% objętości wsadu (surowca okrągłego). Innymi słowy: z 1 m3 kłód można średnio otrzymać 0,30 m3 tarcicy obrzynanej ogólnego przeznaczenia.
Skoro zakład ma dostarczyć 600 m3 tarcicy, to szukamy takiej objętości surowca okrągłego, aby 30% tej wartości dało 600 m3. Zapiszmy to jako zależność:
uzysk = wydajność × wsad
czyli:
600 = 0,30 × wsad
Stąd:
wsad = 600 / 0,30 = 2 000 m3
Dlatego poprawną odpowiedzią jest 2 000 m3.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 1 000 m3 – to wynik intuicyjnego "zaokrąglania" lub błędnego założenia, że straty są niewielkie. Przy 30% wydajności wsad musi być ponad trzykrotnie większy od produktu.
- 1 480 m3 i 1 850 m3 – takie wartości często biorą się z mieszania pojęć (np. potraktowania 30% jako narzutu albo odjęcia 30% od 600). To nie odpowiada definicji wydajności jako relacji produktu do wsadu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawia się "wydajność X%" i pytanie brzmi "ile surowca potrzeba", zwykle wykonujesz dzielenie: wymagany produkt / (X/100). Mnożenie stosuje się wtedy, gdy znasz wsad i chcesz policzyć uzysk.