KWALIFIKACJA INF2 - TEST WIEDZY NR 4

PYTANIE NR 29.
Załóż, że masz adres IP 10.0.0.0/8 i chcesz podzielić sieć na podsieci, każda z możliwością obsługi do 500 hostów. Jaka powinna być maska podsieci dla każdej z nich?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obsłużyć do 500 hostów, podsieć musi mieć co najmniej 500 użytecznych adresów, czyli spełniać warunek 2h − 2 ≥ 500. Najmniejsze h to 9, bo 29 = 512 i 512 − 2 = 510. Zatem prefiks to / (32 − 9) = /23, co odpowiada masce 255.255.254.0.

Pełne wyjaśnienie:

W IPv4 liczba użytecznych adresów hostów w podsieci zależy od liczby bitów części hosta. Jeśli część hosta ma h bitów, to w podsieci istnieje łącznie 2h adresów, ale zwykle 2 adresy nie są przypisywane hostom: adres sieci (same zera w części hosta) oraz adres rozgłoszeniowy/broadcast (same jedynki w części hosta). Dlatego stosuje się wzór: 2h − 2.

W zadaniu podsieć ma "obsługiwać do 500 hostów", czyli potrzebujemy co najmniej 500 użytecznych adresów. Szukamy najmniejszego h, dla którego:

2h − 2 ≥ 500

  • dla h = 8: 28 − 2 = 256 − 2 = 254 (za mało)
  • dla h = 9: 29 − 2 = 512 − 2 = 510 (wystarczy)

Skoro potrzeba 9 bitów na hosty, to na część sieci zostaje 32 − 9 = 23 bity. Otrzymujemy więc prefiks /23. Maska /23 w zapisie dziesiętnym to:

  • pierwsze 16 bitów jedynek: 255.255
  • w trzecim oktecie mamy 7 jedynek (bo 23 − 16 = 7): 11111110 = 254
  • czwarty oktet to 0

Wynik: 255.255.254.0.

Dlaczego pozostałe maski są błędne? Maska 255.255.255.0 (/24) daje tylko 254 hosty, więc nie spełnia wymagania. Maski 255.255.252.0 (/22) i 255.255.248.0 (/21) spełniają warunek liczby hostów, ale są większe niż minimalnie potrzebne (odpowiednio 1022 i 2046 hostów), więc nie są właściwą odpowiedzią, gdy celem jest dobranie maski dla podsieci na 500 hostów.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Użyj zależności: 2^h − 2 ≥ liczba_hostów, gdzie h to liczba bitów hosta. Dla 500 najmniejsze h=9 (512−2=510). Prefiks to 32−9=23, czyli maska 255.255.254.0.
W typowej podsieci IPv4 dwa adresy mają role specjalne: adres sieci (wszystkie bity hosta = 0) i broadcast (wszystkie bity hosta = 1). Nie przypisuje się ich urządzeniom końcowym, więc użytecznych adresów jest 2^h − 2.
Maska 255.255.254.0 to prefiks /23, czyli 9 bitów hosta. Łącznie jest 2^9=512 adresów, a użytecznych hostów zwykle 512−2=510. To wystarcza na podsieć "do 500 hostów".
Tak, bo 255.255.252.0 to /22, a więc 10 bitów hosta i 2^10−2=1022 hosty. Spełnia warunek liczby hostów, ale jest większa niż minimalna potrzebna. Gdy pytanie dotyczy doboru maski "dla 500 hostów", zwykle oczekuje się najmniejszej spełniającej wymóg.
/23 oznacza 23 jedynki w masce. Pierwsze dwa oktety to 255.255 (16 jedynek), w trzecim oktecie zostaje 7 jedynek: 11111110=254, a ostatni oktet to 0. Wynik: 255.255.254.0.
To informacja, że sieć bazowa ma prefiks /8, czyli maskę 255.0.0.0 i bardzo dużą pulę adresów. Podczas podziału na mniejsze podsieci "pożyczasz" kolejne bity z części hosta, zwiększając prefiks (np. do /23), aby uzyskać mniejsze segmenty.
Częste pomyłki to: traktowanie liczby adresów jako liczby hostów (np. 256 zamiast 254 dla /24), zapominanie o odejmowaniu 2 adresów oraz mylenie /23 z /24 przez skojarzenie "trzeci oktet = 255". Pomaga tabela: /24→254, /23→510.
Przy projektowaniu VLAN dla większego działu lub piętra budynku, gdzie są stacje robocze, telefony IP, drukarki i urządzenia IoT. Dobór właściwej maski ułatwia konfigurację DHCP, kontrolę rozgłoszeń i dokumentację sieci w administracji systemami i LAN.
Wystarczy policzyć bity hosta: jeśli maska to /23, to host bits = 32−23=9, więc 2^9−2=510. Dodatkowo możesz zweryfikować "krok" podsieci w trzecim oktecie: 256−254=2, więc podsieci rosną co 2 w trzecim oktecie.
W klasycznych podsieciach tak, bo adres sieci i broadcast są zarezerwowane. Wyjątki historyczne dotyczą bardzo małych podsieci używanych punkt-punkt, ale w typowych sieciach LAN (jak w zadaniach INF.2) przyjmuje się regułę 2^h − 2.
info

Około 47% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Eksperci podkreślają: "Aby obsłużyć do 500 hostów, podsieć musi mieć co najmniej 500 użytecznych adresów, czyli spełniać warunek 2h − 2 ≥ 500."

Źródła:

  • RFC 4632: Classless Inter-domain Routing (CIDR): The Internet Address Assignment and Aggregation Plan, IETF, 2006, sekcje dot. prefiksów i agregacji adresów: https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc4632.html (dostęp: 2026-03-01)
  • RFC 950: Internet Standard Subnetting Procedure, IETF, 1985, opis podziału na podsieci i masek: https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc950.html (dostęp: 2026-03-01)
  • Cisco, "IP Subnetting and Addressing" (materiały referencyjne/wyjaśnienia pojemności podsieci i masek), Cisco Networking: https://www.cisco.com/c/en/us/support/docs/ip/routing-information-protocol-rip/13788-3.html (dostęp: 2026-03-01)

Materiały:

  • Dokumentacja IETF dotycząca CIDR i adresacji IPv4 (RFC)
  • Materiały Cisco Networking Academy o subnettingu (lekcje i ćwiczenia)
  • Tablice szybkiego subnettingu (/16–/30) oraz ćwiczenia z obliczeń binarnych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego