W grafice rastrowej rozmiar obrazu (w sensie liczby pikseli) wynika z iloczynu dwóch wymiarów: szerokości i wysokości. Dlatego, aby wskazać obiekt "największy w pikselach", nie wystarczy porównać samej szerokości ani samej wysokości — trzeba porównać pole w pikselach (łączną liczbę pikseli).
Dla każdego obiektu liczymy liczbę pikseli:
- Obiekt A: 800 × 600 = 480 000 pikseli
- Obiekt B: 1024 × 768 = 786 432 piksele
- Obiekt C: 1280 × 720 = 921 600 pikseli
- Obiekt D: 960 × 540 = 518 400 pikseli
Największą liczbę pikseli ma 1280 × 720, czyli poprawna jest odpowiedź "Obiekt C".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne? Każda z nich ma mniejszy iloczyn szerokości i wysokości, mimo że może wyglądać "dużo" w jednym wymiarze. Typowy błąd na egzaminie polega na tym, że ktoś wybiera wariant z większą szerokością (albo z większą wysokością), nie sprawdzając pola. W praktyce projektowej takie liczenie pomaga np. porównać warianty eksportu (HD vs inne formaty), oszacować zapotrzebowanie na pamięć oraz przewidzieć, czy dany asset będzie cięższy obliczeniowo przy renderowaniu lub skalowaniu.
