W praktyce stosuje się strategie kompensacyjne: stały plan dnia, checklisty, notatniki, alarmy w telefonie, etykiety, ograniczanie wielozadaniowości i ćwiczenie rutyn. Kluczowe jest upraszczanie poleceń i powtarzalność. Terapeuta zajęciowy często edukuje też rodzinę/opiekunów, jak wspierać pacjenta bez wyręczania go w każdej czynności.