Rejestr jest układem sekwencyjnym, czyli takim, którego wyjście zależy nie tylko od bieżących wejść, ale też od poprzedniego stanu. Typowo realizuje się go z przerzutników (np. D), które pod wpływem sygnału zegarowego zapamiętują bity. W praktyce rejestry służą m.in. do buforowania danych na magistrali, przechowywania słowa danych w torze przetwarzania lub do przesuwania bitów (rejestry przesuwne).
Odpowiedź "rejestr." jest właściwa, gdy schemat funkcjonalny wskazuje na blok pamiętający stan (zestaw przerzutników) oraz sygnał sterujący zapisem/odczytem (często wejście zegarowe). To odróżnia rejestr od innych wymienionych układów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do typowych cech funkcjonalnych:
- "licznik." – licznik także bywa układem sekwencyjnym, ale jego celem jest zliczanie, czyli przechodzenie przez określoną sekwencję stanów (np. 0,1,2,3…). W schemacie funkcjonalnym licznika często spotyka się wejścia typu "COUNT/EN", "UP/DOWN", "RESET" oraz wyjścia przeniesienia. Sam fakt obecności przerzutników nie wystarcza, by uznać układ za licznik.
- "sumator." – sumator wykonuje dodawanie liczb binarnych. Jest układem kombinacyjnym: jego wyjście (suma i przeniesienie) zależy bezpośrednio od wejść. Charakterystyczne są sygnały typu A, B, Cin oraz wyjścia S, Cout, a nie elementy zapamiętujące stan.
- "komparator." – komparator porównuje dwa słowa binarne i wystawia sygnały relacji (np. równe/większe/mniejsze). To również układ kombinacyjny; typowe wyjścia to np. A=B, A>B, A<B, bez potrzeby taktowania i pamiętania stanu.
Wskazówka egzaminacyjna: w pierwszej kolejności ustal, czy schemat sugeruje pamięć stanu (przerzutniki, sygnał zegara, zapis) czy tylko przetwarzanie bieżących wejść. Jeśli widać pamiętanie i równoległe przechowywanie bitów, najczęściej chodzi o rejestr.
