Multiplekser to układ kombinacyjny służący do wyboru jednego z wielu sygnałów wejściowych i podania go na wspólne wyjście. Na symbolu multipleksera typowo widać kilka wejść danych (np. D0…Dn) oraz jedno wyjście, a dodatkowo linie wyboru/adresowe (np. S0…Sk), które decydują, które wejście jest aktualnie dołączone do wyjścia.
Odpowiedź "multipleksera." jest poprawna, ponieważ odpowiada funkcji selekcji kanału: wiele źródeł → jeden tor wyjściowy.
- "dekodera." jest błędne, bo dekoder zamienia kod z mniejszej liczby linii na większą liczbę linii wyjściowych (np. n→2^n) i zwykle kojarzy się z aktywowaniem jednej z wielu linii wyjściowych, a nie z przełączaniem jednego toru na wyjście.
- "kodera." jest błędne, ponieważ koder działa w przeciwnym kierunku niż dekoder: wiele wejść (zwykle "one-hot") zamienia na kod binarny na mniejszej liczbie wyjść. To nadal konwersja reprezentacji, a nie wybór toru danych na wspólne wyjście.
- "demultipleksera." jest błędne, bo demultiplekser realizuje rozdzielanie: jedno wejście jest kierowane na jedno z wielu wyjść zgodnie z liniami wyboru. Jest więc "odwrotnością" multipleksera pod względem kierunku dystrybucji sygnału.
W praktyce warto zapamiętać regułę: MUX = wiele wejść, jedno wyjście, a DEMUX = jedno wejście, wiele wyjść. Jeśli na rysunku dominują liczne wejścia danych zebrane do jednego wyjścia oraz obecne są wejścia adresowe, to jest to charakterystyczne dla multipleksera.
