Kwalifikacje w Zawodzie - Testy zawodowe online | Egzaminy Zawodowe

KWALIFIKACJA CHM4 - CZERWIEC 2015



PYTANIE NR 25.
Zamieszczony schemat przedstawia
Ilustracja przedstawia schematyczny proces pobierania hodowli bakterii ze skosu agarowego, co jest częścią kwalifikacji
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pobieranie hodowli ze skosu agarowego polega na jałowym zdjęciu materiału biologicznego z powierzchni podłoża (zwykle ezą/igłą) w celu dalszych badań.
Nie jest to utrwalanie preparatu na szkiełku ani nanoszenie utrwalacza, a także nie musi oznaczać wykonywania posiewu na nowe podłoże.

Pełne wyjaśnienie:

Skos agarowy to stałe podłoże mikrobiologiczne o skośnej powierzchni, na której utrzymuje się i namnaża hodowle drobnoustrojów. Jeśli schemat przedstawia pobieranie hodowli bakterii ze skosu agarowego, kluczową ideą jest przeniesienie niewielkiej ilości materiału (inokulum) z powierzchni skosu do kolejnego etapu pracy: przygotowania zawiesiny, wykonania preparatu do barwienia, zaszczepienia testów lub przeniesienia na inne podłoże.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:

  • Utrwalanie preparatu mikroskopowego dotyczy pracy na szkiełku mikroskopowym (np. utrwalenie cieplne lub chemiczne), a nie pobierania materiału z podłoża hodowlanego.
  • Pobieranie utrwalacza na płytkę mikroskopową oznacza manipulowanie odczynnikiem (utrwalaczem) i szkiełkiem; to inny etap i inny cel niż pobranie materiału biologicznego z hodowli.
  • Wykonanie posiewu ezą to zaszczepienie nowego podłoża (np. na płytce, w probówce) określoną techniką (smużenie, zygzak, izolacja kolonii). W pytaniu chodzi o rozpoznanie czynności pobrania hodowli ze skosu; samo użycie ezy nie przesądza jeszcze o posiewie.

W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać rozróżnienie: pobranie hodowli = "zabranie" materiału ze skosu/kolonii, a posiew = "oddanie" materiału na nowe podłoże w określony sposób. Utrwalanie i utrwalacz należą natomiast do etapów przygotowania preparatu mikroskopowego.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Co to jest skos agarowy i do czego służy?
Skos agarowy to stałe podłoże w probówce o ukośnej powierzchni. Ułatwia przechowywanie i namnażanie hodowli drobnoustrojów przy mniejszym ryzyku wysychania niż na płytce. Ze skosu często pobiera się inokulum do dalszych badań (barwienia, testy biochemiczne, ponowny posiew).
Jak pobiera się hodowlę bakterii ze skosu agarowego?
Pobranie wykonuje się jałowo, najczęściej ezą lub igłą mikrobiologiczną. Narzędzie wyjaławia się (zgodnie z zasadami pracowni), następnie delikatnie dotyka się powierzchni skosu w miejscu wzrostu i przenosi niewielką ilość materiału do kolejnego etapu (np. do jałowej wody, na szkiełko lub na nowe podłoże).
Dlaczego w takich czynnościach ważna jest aseptyka?
Aseptyka zapobiega kontaminacji hodowli obcymi drobnoustrojami oraz chroni próbkę przed zanieczyszczeniem z otoczenia. Dzięki temu wynik badań jest wiarygodny (wiadomo, co rośnie i co jest badane), a ryzyko rozsiewu materiału biologicznego w laboratorium jest mniejsze.
Czym różni się pobranie hodowli od wykonania posiewu?
Pobranie hodowli to zdjęcie niewielkiej ilości materiału z istniejącego wzrostu (np. ze skosu agarowego). Posiew to przeniesienie materiału na nowe podłoże i rozprowadzenie go określoną techniką (np. smużenie, izolacja), aby uzyskać wzrost lub rozdzielić kolonie.
Jak rozpoznać na schemacie utrwalanie preparatu mikroskopowego?
Utrwalanie zwykle pokazuje pracę na szkiełku mikroskopowym: rozmaz, osuszanie, a następnie utrwalenie (np. przez krótkie ogrzanie lub zastosowanie odczynnika). Kluczowym znakiem jest obecność szkiełka i etap "unieruchomienia" materiału, a nie podłoża hodowlanego typu skos.
Czy eza służy tylko do wykonywania posiewu?
Nie. Eza (lub igła) służy zarówno do posiewu na nowe podłoża, jak i do pobierania materiału z hodowli (np. z kolonii na płytce lub ze skosu agarowego) w celu przygotowania zawiesiny, preparatu do barwienia czy zaszczepienia testów identyfikacyjnych.
Jakie błędy najczęściej popełnia się przy rozpoznawaniu schematów mikrobiologicznych?
Najczęstsze błędy wynikają z utożsamiania narzędzia z jedną czynnością (np. "eza = posiew") oraz z mylenia etapów mikrobiologii i mikroskopii (pobranie hodowli vs utrwalanie rozmazu). Pomaga analiza celu czynności: czy "bierzemy" materiał z hodowli, czy "oddajemy" go na nowe podłoże.
Kiedy pobiera się hodowlę ze skosu do przygotowania preparatu?
Robi się to wtedy, gdy potrzebny jest materiał do obserwacji mikroskopowej lub barwienia (np. ocena morfologii, układu komórek, barwienie różnicujące) albo do testów. Ze skosu pobiera się niewielką ilość wzrostu i przygotowuje zawiesinę/rozmaz zgodnie z procedurą pracowni.
Dlaczego nie należy pobierać zbyt dużo materiału ze skosu?
Zbyt duża ilość materiału utrudnia przygotowanie prawidłowego rozmazu (zbyt gruby), pogarsza barwienie i obserwację mikroskopową oraz może zwiększać ryzyko zanieczyszczeń i rozlania. W większości zastosowań wystarcza minimalna ilość inokulum, dobrana do celu badania.
Jak przygotować się do pytań egzaminacyjnych o techniki mikrobiologiczne?
Warto opanować rozpoznawanie czynności na schematach: pobranie hodowli, posiew, przygotowanie rozmazu, utrwalanie i barwienie. Pomaga nauka "cel–narzędzie–materiał": co robimy, czym (eza/szkiełko/odczynnik) i na czym (skos/płytka/szkiełko). To ułatwia wybór jednej poprawnej odpowiedzi.
info

Statystycznie 43% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Według specjalistów z branży: "Pobieranie hodowli ze skosu agarowego polega na jałowym zdjęciu materiału biologicznego z powierzchni podłoża (zwykle ezą/igłą) w celu dalszych badań."

Materiały:

  • Skrypty i instrukcje z pracowni mikrobiologicznej dotyczące podłoży (agar, skos) i technik jałowych
  • Materiały dydaktyczne z zakresu przygotowania preparatów mikroskopowych i barwień
  • Atlasy/poradniki laboratoryjne pokazujące podstawowe czynności: pobranie hodowli, posiew, utrwalanie
Zobacz też:

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego