Zasolenie gleby jest związane z ilością rozpuszczonych soli, czyli jonów (np. kationów i anionów) obecnych w wodzie glebowej lub w przygotowanym ekstrakcie glebowym. Im więcej jonów w roztworze, tym łatwiejszy przepływ prądu, a więc większa przewodność elektryczna. Dlatego w praktyce laboratoryjnej i terenowej zasolenie najczęściej ocenia się wskaźnikowo przez pomiar przewodności (EC).
Konduktometr to przyrząd przeznaczony właśnie do pomiaru przewodności roztworów elektrolitów. W wielu zastosowaniach (także w przemyśle chemicznym) pomiar przewodności jest szybkim sposobem kontroli zawartości rozpuszczonych składników jonowych oraz zmian stężenia roztworów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Refraktometr mierzy głównie współczynnik załamania światła, wykorzystywany np. do oceny stężenia roztworów (często cukrów) metodą optyczną. Nie jest to standardowy pomiar zasolenia gleby.
- Potencjometr służy do pomiaru różnicy potencjałów (napięcia) w układach elektrochemicznych; może być elementem różnych metod, ale sam w sobie nie jest typowym przyrządem do oceny zasolenia gleby.
- pH-metr (pehametr) mierzy odczyn, czyli aktywność jonów wodorowych (kwasowość/zasadowość). pH jest ważnym parametrem gleby, ale nie jest miarą zasolenia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "zasolenie" (sól = jony), szukaj metody związanej z jonami w roztworze. Najczęściej będzie to przewodność i konduktometr, często z uwzględnieniem wpływu temperatury na wynik.
