Najbardziej destrukcyjnym grzybem dla lasów sosnowych w Polsce jest Heterobasidion annosum, czyli korzeniowiec sosnowy. O jego "destrukcyjności" decyduje przede wszystkim skala strat i mechanizm choroby: patogen powoduje hubę korzeni oraz zgniliznę białą jamkowatą korzeni i podstawy pnia. Zakażone drzewa przez lata stopniowo tracą witalność, mają mniejsze przyrosty, a w uprawach i młodnikach może dochodzić do gniazdowego zamierania.
Typową drogą infekcji są świeże pniaki po cięciach i rany – zarodniki kiełkują na powierzchni drewna, a grzybnia wnika do systemu korzeniowego i rozprzestrzenia się także przez kontakt korzeni. Dlatego największe problemy obserwuje się m.in. w monokulturach sosnowych, zwłaszcza na gruntach porolnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Dothistroma septosporum wywołuje czerwoną plamistość igieł (opadanie igieł, zamieranie gałęzi). To choroba istotna, ale w Polsce zwykle ma mniejsze znaczenie gospodarcze dla drzewostanów sosnowych niż huba korzeni.
- Armillaria mellea (opieńka miodowa) także może powodować poważne szkody i zgnilizny korzeni, ale w kontekście pytania o "najbardziej destrukcyjny" grzyb w lasach sosnowych w Polsce za kluczowy uznaje się korzeniowca sosnowego.
- Ceratocystis fimbriata nie jest typowo wskazywany jako główny, najbardziej destrukcyjny patogen polskich drzewostanów sosnowych w praktyce ochrony lasu.
W praktyce ochrony lasu nacisk kładzie się na profilaktykę: przebudowę silnie porażonych drzewostanów, ograniczanie podatności siedliskowej oraz zabezpieczanie pniaków po trzebieżach (np. metodami biologicznymi) i planowanie cięć w okresie mniej sprzyjającym infekcji.
