W zadaniu "odporność na wysokie temperatury" należy rozumieć jako zdolność materiału izolacyjnego do pracy bez uszkodzeń do podanej temperatury granicznej. Kluczowe jest więc porównanie wartości w kolumnie "Maksymalna temperatura pracy (°C)".
Z tabeli odczytujemy:
- PVC: 70°C
- PE: 85°C
- EPR: 90°C
- Silikon: 180°C
Najwyższa z tych wartości to 180°C, przypisana do materiału Silikon. Oznacza to, że spośród podanych opcji to silikon ma najwyższą dopuszczalną temperaturę pracy, a więc jest najbardziej odporny na działanie wysokiej temperatury (w sensie przyjętym w zadaniu).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- PVC – ma najniższą temperaturę maksymalną (70°C), więc najszybciej osiągnie limit dopuszczalnej pracy.
- PE – 85°C jest wyższe niż PVC, ale nadal znacznie niższe niż EPR i silikon.
- EPR – 90°C jest najwyższe wśród trzech pierwszych materiałów, jednak wciąż dużo niższe niż 180°C dla silikonu.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach z tabelą zawsze zaznacz najpierw, która kolumna zawiera kryterium (tu: temperatura), a potem wybierz rekord z wartością skrajną (tu: największą). To ogranicza pomyłki wynikające z pośpiechu.
