Zużycie tulei cylindrowej w praktyce oznacza odchyłkę rzeczywistej geometrii i wymiaru otworu cylindra od wartości nominalnej. W silniku typowo interesuje nas nie tylko "czy jest większy", ale też czy otwór nie ma owalizacji (różne średnice w dwóch prostopadłych kierunkach) oraz stożkowatości (zmiana średnicy na wysokości cylindra). Żeby to sprawdzić, trzeba wykonać pomiar średnicy wewnętrznej w kilku punktach.
Odpowiedź "średnicówką mikrometryczną" jest właściwa, ponieważ średnicówka jest przyrządem przeznaczonym do pomiaru średnic wewnętrznych otworów. Pozwala uzyskać wymaganą w takich pracach dokładność i powtarzalność oraz wykonać serię pomiarów w różnych przekrojach cylindra, co jest konieczne do oceny zużycia.
Pozostałe propozycje są niewłaściwe z powodów metrologicznych:
- "szczelinomierzem" mierzy się szczeliny/luz w postaci przerwy między elementami (np. luz zaworowy), a nie średnicę otworu. Można nim jedynie orientacyjnie sprawdzić szczelinę, gdy jest dostęp z obu stron, ale nie zastępuje to pomiaru średnicy cylindra.
- "liniałem krawędziowym" służy do kontroli płaskości lub prostoliniowości (np. głowicy), a nie do pomiaru wymiarów średnic wewnętrznych. Nie daje informacji o rzeczywistej średnicy otworu tulei.
- "suwmiarką" teoretycznie bywa używana do pomiarów wewnętrznych (szczęki wewnętrzne), jednak w kontekście oceny zużycia cylindra jej dokładność i sposób bazowania są zwykle niewystarczające; dodatkowo trudniej nią wiarygodnie ocenić owalizację i stożkowatość. W diagnostyce tulei stosuje się przyrządy dedykowane do średnic wewnętrznych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "otwór", "średnica wewnętrzna" albo "cylinder", pierwszym skojarzeniem powinny być przyrządy do średnic wewnętrznych (średnicówki), a nie narzędzia do szczelin czy płaskości.
