W oznaczeniach rur z polietylenu (np. PE100) parametr SDR opisuje typoszereg wymiarowy i jest zdefiniowany jako stosunek średnicy zewnętrznej rury do grubości jej ścianki:
SDR = De / e, gdzie:
De – średnica zewnętrzna (w mm),
e – grubość ścianki (w mm).
Dla rury opisanej jako DN110 SDR11 w praktyce przyjmuje się, że odpowiada to rurze o średnicy zewnętrznej De = 110 mm. Podstawiamy więc do wzoru:
e = De / SDR = 110 mm / 11 = 10 mm.
Dlatego odpowiedź "10 mm" jest zgodna z definicją SDR i typową interpretacją wymiaru 110 jako średnicy zewnętrznej rury PE.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "11 mm" – to częsty błąd polegający na utożsamieniu wartości SDR z grubością ścianki. SDR to iloraz, a nie grubość. Dla De=110 mm i e=11 mm wyszłoby SDR=10, nie 11.
- "100 mm" – liczba 100 może mylić się z oznaczeniem materiału PE100. PE100 oznacza klasę materiału, a nie wymiar ścianki. Taka grubość byłaby nielogiczna dla rury o średnicy 110 mm.
- "110 mm" – to błąd zakotwiczenia na oznaczeniu DN110 i potraktowania go jako grubości. 110 mm odnosi się do średnicy (najczęściej zewnętrznej) rury, a nie do ścianki.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz SDR, prawie zawsze da się dojść do grubości ścianki jednym działaniem: e = De / SDR. Upewnij się tylko, że używasz średnicy zewnętrznej właściwej dla danego oznaczenia (często De).
