Temperaturę w kelwinach można odnieść do skali Celsjusza zależnością: T(K) = T(°C) + 273,15. Dlatego 330 K to 330 − 273,15 = 56,85°C, czyli w przybliżeniu 57°C. Oznacza to, że do kontroli ogrzewania potrzebny jest termometr, którego zakres pomiarowy obejmuje ok. 57°C.
W praktyce laboratoryjnej, gdy ogrzewa się roztwór w zlewce nad palnikiem, typowy i bezpieczny zestaw obejmuje:
- trójnóg – stabilna podstawa nad źródłem ciepła,
- siatkę ceramiczną – rozprasza ciepło i ogranicza ryzyko pęknięcia szkła przez miejscowe przegrzanie,
- zlewkę – naczynie robocze do roztworów,
- termometr 0–100°C – obejmuje 57°C z zapasem.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe? Odpowiedzi z zakresem typu 0 do temperatur ujemnych (np. do −50°C lub inne zapisy sugerujące wartości ujemne) nie obejmują dodatniej temperatury około 57°C, więc nie pozwalają poprawnie kontrolować ogrzewania. Z kolei użycie statywu zamiast trójnogu jest mniej typowe przy ogrzewaniu zlewki nad palnikiem; statyw służy głównie do mocowania elementów (np. biuret, chłodnic, kolb) w określonej pozycji, a nie jako podstawka do naczyń ogrzewanych na siatce.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw ustal, czy podana temperatura w K jest dodatnia w °C (330 K to ok. 57°C), a potem sprawdź, czy zakres termometru ją obejmuje. Dopiero następnie oceń, czy zestaw do ogrzewania zawiera elementy zapewniające stabilność i ochronę szkła (trójnóg + siatka ceramiczna).
