W drewnie mierzonym w sztukach (a nie np. w metrach sześciennych stosu) podstawą opisu i rozliczenia jest zestaw cech, które pozwalają jednoznacznie sklasyfikować i porównać sztuki w danej partii. W pomiarze grupowym dla sortymentu S3 przyjmuje się parametry, które dają się zastosować do całej grupy w sposób ujednolicony: długość, liczbę sztuk oraz średnicę znamionową.
Odpowiedź "średnica znamionowa" jest właściwa, ponieważ w takim sposobie pomiaru chodzi o średnicę przyjętą jako cecha klasyfikacyjna danej sztuki/grupy (czyli wartość "nominalną", wykorzystywaną w sortymentacji). Dzięki temu można przypisać drewno do odpowiedniej klasy wymiarowej i prowadzić ewidencję w sposób porównywalny między partiami.
- "Średnica górna" bywa rozpatrywana przy opisie kłody w konkretnym przekroju, ale nie jest typowym, uniwersalnym elementem wymaganym do pomiaru grupowego w sztukach.
- "Średnica środkowa" kojarzy się z wyznaczaniem cech geometrycznych w środku długości, jednak pytanie dotyczy elementów pomiaru grupowego, gdzie stosuje się ujednoliconą średnicę klasyfikacyjną, a nie koniecznie pomiar w środku każdej sztuki.
- "Pierśnica" dotyczy drzewa stojącego (pomiar na wysokości piersi) i jest typowa dla taksacji drzewostanu, nie dla pomiaru drewna już pozyskanego i mierzonego jako sztuki.
Na egzaminie warto zwracać uwagę na słowa-klucze: "w sztukach", "grupowo" oraz oznaczenie sortymentu. One podpowiadają, że pytanie jest o parametry klasyfikacyjno-ewidencyjne partii drewna, a nie o pomiar drzewa stojącego ani o szczegółowe średnice z wybranych przekrojów kłody.
