Wysokościomierz (klinometr) Suunto w typowym zadaniu egzaminacyjnym podaje różnicę wysokości względem poziomu oka mierzącego (linii celowania). Oznacza to, że odczyt "na wierzchołek" informuje, o ile metrów wierzchołek znajduje się powyżej poziomu oka, a odczyt "na podstawę pnia" informuje, gdzie względem oka znajduje się punkt przy ziemi/podstawie.
W tym zadaniu odczyt na wierzchołek wynosi 25 m, czyli wierzchołek jest 25 m powyżej poziomu oka. Odczyt na podstawę pnia wynosi 2 m i dodatkowo podano warunek, że podstawa drzewa była powyżej głowy mierzącego. To kluczowe: skoro podstawa jest powyżej poziomu oka, to oba punkty (podstawa i wierzchołek) leżą "nad okiem", tylko na różnych wysokościach.
Wysokość drzewa to różnica wysokości pomiędzy wierzchołkiem a podstawą, więc obliczamy:
H = (wierzchołek nad okiem) − (podstawa nad okiem) = 25 m − 2 m = 23 m.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "24,25 m" sugeruje włączanie wzrostu 1,75 m do rachunku w sposób nieuzasadniony w tym modelu zadania. Skoro odczyty są już odniesione do poziomu oka, wzrost nie jest dodatkową poprawką do samej różnicy między wierzchołkiem i podstawą.
- "26,75 m" odpowiada schematowi: 25 m + 1,75 m (dodanie wzrostu), z pominięciem informacji o położeniu podstawy. To typowy błąd zakotwiczenia na wartości wzrostu.
- "27,00 m" odpowiada zsumowaniu 25 m + 2 m, co byłoby właściwe w sytuacji przeciwnej: gdy jeden punkt jest powyżej oka, a drugi poniżej (wtedy sumuje się "część górną" i "część dolną"). Tutaj jednak oba odczyty dotyczą wysokości powyżej oka, więc należy je odjąć.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze ustal najpierw, czy podstawa pnia jest powyżej czy poniżej poziomu oka. To determinuje, czy odczyty trzeba zsumować (góra + dół), czy policzyć różnicę (góra − góra).
