W szacunku brakarskim kluczowe jest rozpoznanie, czy pomiary dotyczą wszystkich drzew, czy tylko części drzew reprezentatywnych, ewentualnie czy opierają się na klasyfikacji bez pełnej pomiarówki.
Odpowiedź "posztucznej" jest poprawna, ponieważ metoda posztuczna (zwana też sztukową) jest metodą najbardziej dokładną i jednocześnie najbardziej pracochłonną: zakłada pomiar pierśnicy każdego drzewa przeznaczonego do wyceny. Na tej podstawie oblicza się miąższość pojedynczych drzew, a następnie sumuje wyniki, uzyskując miąższość dla całego drzewostanu objętego szacunkiem.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo opisują podejścia oparte na próbie lub uproszczeniu:
- "drzewa modelowego" – zakłada pomiar wybranych drzew reprezentatywnych (modelowych), a wyniki przenosi się na całość. Nie mierzy się każdej sztuki.
- "drzew dorodnych" – opiera się na pomiarze drzew panujących/dorodnych jako reprezentantów, co również oznacza pomiar tylko części drzew.
- "klasyfikacyjnej" – polega na podziale drzew na klasy (np. według grubości/jakości) i szacowaniu w sposób uproszczony; definicyjnie nie jest to pełny pomiar pierśnicy każdego drzewa.
W praktyce metoda posztuczna bywa wybierana wtedy, gdy wymagana jest najwyższa dokładność (np. małe powierzchnie, pojedyncze cenne drzewa), natomiast w większych kompleksach częściej stosuje się metody próbkowe ze względu na czasochłonność pełnego pomiaru.
