W planowaniu produkcji poligraficznej ilość arkuszy materiału wyjściowego oblicza się, dodając do nakładu naddatek technologiczny. Naddatek pokrywa typowe straty procesu (np. narząd, pasowanie, regulacja, makulatura rozruchowa), dlatego w zadaniach egzaminacyjnych jest podawany w procentach.
Najpierw ustalamy relację formatów: format A3 (297 × 420 mm) mieści się na arkuszu B3 (353 × 500 mm), więc w prostym ujęciu przyjmuje się, że do wykonania jednej odbitki A3 potrzeba jednego arkusza B3. Dla 500 sztuk odbitek podstawowa liczba arkuszy wynosi więc 500.
Następnie doliczamy naddatek 10%:
500 × 10% = 50 dodatkowych arkuszy, czyli
500 + 50 = 550.
Odpowiedź "550 arkuszy." jest zgodna z zasadą: liczba arkuszy = nakład × (1 + naddatek).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "525 arkuszy." odpowiada naddatkowi 5% (albo błędnemu obliczeniu 10% jako 25 arkuszy), więc nie spełnia warunku 10%.
- "575 arkuszy." oznaczałoby naddatek 15% lub nieuzasadnione dodatkowe zaokrąglenie.
- "600 arkuszy." to naddatek 20% (albo doliczenie zbyt dużych strat), sprzeczne z treścią zadania.
Na egzaminie warto zawsze wykonać rachunek procentowy wprost i upewnić się, że wynik odpowiada podanemu naddatkowi, a nie "intuicyjnej" rezerwie.
