W doborze przekroju przewodu metodą kryterium obciążalności prądowej porównuje się prąd, który popłynie w obwodzie (Ib), z prądem dopuszczalnym długotrwale dla danego przewodu i sposobu ułożenia (Iz) odczytanym z tabeli.
Krok 1. Oblicz prąd odbiornika (jedna faza).
W obwodzie jednofazowym zależność między mocą pozorną, napięciem i prądem jest: S = U · I, więc I = S/U.
Dane: Sn = 4,6 kVA = 4600 VA, Un = 230 V.
Ib ≈ 4600/230 ≈ 20 A.
Krok 2. Zastosuj kryterium obciążalności.
Wybierasz taki przekrój, aby spełnione było: Iz ≥ Ib (przewód nie może się nadmiernie nagrzewać podczas pracy ciągłej). Ponieważ w zadaniu wskazano, że należy korzystać z tabeli, to rozstrzygające są wartości Iz podane w tej tabeli dla danego typu przewodu i warunków ułożenia.
Dlaczego poprawne jest 2,5 mm2?
Dla prądu ok. 20 A najmniejszym przekrojem z listy, który w typowych tabelach obciążalności spełnia warunek Iz ≥ 20 A, jest 2,5 mm2. To odpowiada zasadzie doboru "najmniejszego przekroju spełniającego kryterium", bez nieuzasadnionego przewymiarowania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 1,5 mm2 – zwykle ma zbyt małą obciążalność długotrwałą dla prądu ok. 20 A w wielu sposobach ułożenia, więc mogłoby dojść do przegrzewania.
- 4,0 mm2 – przekrój większy od minimalnie wymaganego; nie jest błędem "bezpieczeństwa", ale nie spełnia idei doboru wg tabeli jako odpowiedzi jednoznacznej (zadanie zakłada wybór właściwego, a nie dowolnie większego).
- 6,0 mm2 – analogicznie przewymiarowane w tym kontekście; bez dodatkowych wymagań (np. spadek napięcia, długie trasy, warunki cieplne) nie ma podstaw, by wskazywać tak duży przekrój.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zaczynaj od przeliczenia kVA na VA i policzenia Ib, a potem sprawdź w tabeli pierwszą wartość przekroju, dla której Iz nie jest mniejsze od Ib.
