Metoda przesiewania przez sita (tzw. analiza sitowa) polega na przepuszczaniu rozdrobnionego materiału przez zestaw sit o określonych rozmiarach oczek. W wyniku badania otrzymuje się udziały frakcji zatrzymanych na poszczególnych sitach lub przechodzących przez nie.
Właśnie dlatego tą metodą określa się stopień rozdrobnienia (uziarnienie) surowca roślinnego: im drobniejsze cząstki, tym większa część materiału przejdzie przez sita o mniejszych oczkach, a rozkład frakcji będzie przesunięty w stronę drobniejszych.
Pozostałe propozycje nie pasują do istoty przesiewania:
- Zabarwienie ocenia się głównie organoleptycznie (wzrokowo) lub metodami instrumentalnymi (np. pomiar barwy), a nie przez rozdział na frakcje sitowe.
- Czystość może obejmować zanieczyszczenia mineralne/organiczne i wymaga innych kryteriów oraz metod (np. oględzin, oznaczeń jakościowych). Samo przesiewanie może czasem pomóc mechanicznie oddzielić część domieszek, ale nie jest podstawową metodą "określania czystości" jako właściwości surowca.
- Dokładność wymieszania dotyczy jednorodności mieszanin (np. proszków złożonych) i ocenia się ją przez badanie jednorodności składu, a nie przez rozdział cząstek według rozmiaru.
W praktyce aptecznej i w nauce do egzaminu warto zapamiętać skojarzenie: sita → frakcje → wielkość cząstek → rozdrobnienie. To pomaga szybko odróżnić analizę sitową od metod organoleptycznych i metod oceny jednorodności mieszanin.
