Multiplekser (MUX) to układ kombinacyjny, który przełącza jedno z wielu wejść danych na wspólne wyjście. O tym, które wejście zostanie wybrane, decydują wejścia adresowe (linie wyboru, select). Każdy zestaw stanów na liniach adresowych odpowiada jednemu wejściu danych.
Kluczowa zależność wynika z kodowania binarnego: jeśli MUX ma N wejść danych, to potrzeba tylu linii adresowych, aby dało się utworzyć co najmniej N różnych kombinacji. Z n linii adresowych można uzyskać 2n kombinacji (np. dla 3 linii: 000, 001, 010, 011, 100, 101, 110, 111). Stąd wzór: n = log2(N).
Dla MUX-a 8-wejściowego: N=8, więc n = log2(8) = 3. To oznacza, że trzy linie adresowe (np. A0, A1, A2) pozwalają wybrać dowolne z ośmiu wejść danych (D0…D7). Przykładowo, kod 101 odpowiada liczbie 5 w zapisie binarnym, więc wybiera wejście D5.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "2 wejścia adresowe." Dwie linie dają tylko 22=4 kombinacje, więc taki MUX mógłby wybrać najwyżej 4 wejścia danych (typowy 4:1), a nie 8.
- "4 wejścia adresowe." Cztery linie dają 16 kombinacji, co pasuje do MUX 16:1. To częsta pomyłka polegająca na zawyżaniu liczby linii wyboru.
- "5 wejść adresowych." Pięć linii daje 32 kombinacje (MUX 32:1). To jeszcze większe przeszacowanie, nieuzasadnione dla 8 wejść.
W praktyce warto zapamiętać regułę: każda dodatkowa linia adresowa podwaja liczbę możliwych wejść danych (2, 4, 8, 16…). To ułatwia szybkie sprawdzanie schematów i dobór układów w montażu urządzeń.
