W tym typie zadania kluczowe są dwa kroki: (1) poprawnie odczytać z przekroju poprzecznego drogi szerokość warstwy ścieralnej, oraz (2) obliczyć pole powierzchni tej warstwy na zadanej długości odcinka.
Jeżeli z przekroju wynika, że warstwa ścieralna ma szerokość 6 m, a rozpatrywany odcinek drogi ma długość 300 m, to pole (powierzchnia) w metrach kwadratowych liczymy jak pole prostokąta:
P = L × b
- L – długość odcinka (300 m),
- b – szerokość warstwy ścieralnej (6 m).
Zatem: P = 300 m × 6 m = 1800 m².
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 900 m² – odpowiadałoby szerokości 3 m (900/300), czyli zaniżeniu szerokości warstwy; typowy błąd to odczyt połowy jezdni lub jednego pasa, gdy warstwa dotyczy całej jezdni.
- 2700 m² – odpowiadałoby szerokości 9 m (2700/300); to może wynikać z doliczenia elementów, które nie należą do warstwy ścieralnej (np. poboczy) albo z błędnego zsumowania szerokości.
- 3000 m² – odpowiadałoby szerokości 10 m (3000/300); często jest to efekt przyjęcia "okrągłej" szerokości bez oparcia w przekroju lub pomylenia szerokości korony drogi z szerokością samej warstwy ścieralnej.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź jednostki: długość w metrach i szerokość w metrach dają wynik w metrach kwadratowych. Jeśli wynik nie jest w m², to znaczy, że w obliczeniach jest błąd.
