Na rysunku pokazano urządzenie, w którym głównym elementem roboczym jest obracający się bęben umieszczony w obudowie. Do strefy pracy podawany jest materiał sypki, a następnie następuje jego rozdział na dwie frakcje kierowane do dwóch oddzielnych wylotów. Taki układ jest typowy dla separatora bębnowego.
W separatorze bębnowym (szczególnie magnetycznym) charakterystyczne jest to, że wewnątrz bębna znajduje się nieruchomy element pola magnetycznego (sektor/magnes), natomiast sama powierzchnia bębna obraca się i przenosi przyciągnięte cząstki do innego miejsca zrzutu. Dzięki temu materiał niemagnetyczny opada swobodnie grawitacyjnie, a materiał podatny na przyciąganie jest odchylany/transportowany do osobnego kanału.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Taśmowy – w separatorze taśmowym elementem roboczym jest poruszająca się taśma, zwykle widoczna jako pas transportujący materiał. Na schemacie widać bęben, a nie taśmę.
- Łopatkowy – urządzenia łopatkowe mają wirnik z łopatkami (element przypominający wentylator/mieszadło), który aktywnie przemieszcza materiał. Tutaj kluczowym elementem jest gładki bęben.
- Elektrostatyczny – separacja elektrostatyczna opiera się na polu elektrycznym i elektrodach; sama konstrukcja jest inna (brak typowego bębna z sektorem magnetycznym jako cechy rozstrzygającej).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w schemacie widzisz okrągły przekrój walca pracującego w obudowie i dwa rozdzielone wyloty frakcji, w pierwszej kolejności rozważ separator bębnowy; dopiero potem analizuj, czy zasada rozdziału jest magnetyczna, grawitacyjna czy inna.
