Rozpoznanie rodzaju miareczkowania wykonuje się na podstawie kształtu krzywej pH w funkcji objętości dodawanego titranta, a szczególnie: pH początkowego, istnienia (lub braku) wyraźnego odcinka buforowego oraz pH w punkcie równoważnikowym.
Odpowiedź "mocnej zasady słabym kwasem." jest poprawna, gdy wykres zaczyna się od wysokiego pH (badany roztwór jest zasadowy), a następnie pH stopniowo spada po dodawaniu kwasu. W punkcie równoważnikowym nie oczekuje się idealnie pH=7 jak w przypadku układu mocny kwas–mocna zasada, ponieważ po zobojętnieniu pozostaje w roztworze sól zawierająca sprzężoną zasadę słabego kwasu, która ulega hydrolizie i wpływa na odczyn. Charakterystyczne jest też to, że skok pH w okolicy równoważnika bywa mniej "symetryczny" niż dla układu mocny–mocny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do takiej krzywej?
- "mocnego kwasu mocną zasadą." – typowo daje bardzo wyraźny, stromy skok pH, a punkt równoważnikowy wypada w pobliżu pH 7 (w warunkach idealnych). Jeśli na wykresie równoważnik jest przesunięty od 7 i widoczne są efekty hydrolizy, ten wariant jest mniej prawdopodobny.
- "słabego kwasu mocną zasadą." – krzywa startuje od pH niższego (roztwór kwasowy), a w równoważniku pH jest zwykle powyżej 7 (hydroliza anionu sprzężonej zasady słabego kwasu). Jeśli wykres zaczyna się wysoko (zasadowo), to nie jest ten przypadek.
- "mocnego kwasu słabą zasadą." – startuje od pH niskiego (kwas), a skok w pobliżu równoważnika jest mniejszy; równoważnik jest zwykle poniżej 7 (hydroliza kationu sprzężonego kwasu słabej zasady). Ponownie: zasadowy początek krzywej wyklucza taki układ.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy krzywa zaczyna się w obszarze kwasowym czy zasadowym (co miareczkujesz), a dopiero potem spójrz na pH w równoważniku (czy titrant/analityt są mocne czy słabe).
