Skala Lawtona jest narzędziem oceny samodzielności w złożonych, instrumentalnych czynnościach dnia codziennego (IADL). Tego typu czynności pokazują, czy osoba potrafi funkcjonować względnie niezależnie w warunkach domowych i społecznych, a więc są szczególnie przydatne, gdy opiekun planuje zakres wsparcia u osoby starszej.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "samodzielność wykonywania złożonych czynności życia codziennego" – to właśnie mierzy skala Lawtona. Wynik ułatwia zaplanowanie, w jakich obszarach potrzebna będzie pomoc (np. w zadaniach wymagających organizacji, inicjatywy i radzenia sobie w środowisku).
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo dotyczą innych obszarów oceny:
- "poziom odczuwanego bólu" – ból ocenia się skalami bólu (np. opisowymi lub liczbowymi). Skala Lawtona nie jest skonstruowana do pomiaru natężenia bólu.
- "poziom świadomości" – świadomość i przytomność ocenia się innymi narzędziami klinicznymi. Lawton koncentruje się na funkcjonowaniu w czynnościach instrumentalnych, a nie na stanie świadomości.
- "samodzielność wykonywania podstawowych czynności dnia codziennego" – podstawowe ADL (np. samoobsługa) są oceniane odrębnymi skalami. Mylenie ADL z IADL to częsty błąd, bo obie grupy dotyczą "czynności dnia codziennego", ale mają inny poziom złożoności.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się słowa "złożone", "instrumentalne" albo chodzi o funkcjonowanie w domu i społeczeństwie, najczęściej chodzi o IADL (Lawton). Gdy mowa o podstawowej samoobsłudze, częściej jest to ADL.
