W opiece w domu pomocy społecznej ważne jest, aby proponowane formy spędzania czasu wolnego były zindywidualizowane: powinny nawiązywać do dotychczasowych zainteresowań i ról życiowych, a jednocześnie uwzględniać aktualne ograniczenia wynikające z choroby.
Podopieczna była nauczycielką muzyki i grała na skrzypcach, czyli jej zainteresowania są silnie związane z muzyką. Zanik mięśni może powodować osłabienie, szybką męczliwość i trudności w precyzyjnych czynnościach manualnych. Dlatego sensowne jest zaproponowanie aktywności, która pozwoli jej pozostać w kontakcie z muzyką, ale nie będzie wymagała sprawności rąk typowej dla gry na instrumencie.
Odpowiedź "Wyjście z opiekunką do filharmonii." spełnia oba kryteria: podtrzymuje zainteresowania muzyczne (słuchanie muzyki, kontakt z kulturą), a fizycznie jest zwykle mniej wymagająca niż aktywności angażujące motorykę małą lub intensywny ruch. Dodatkowo wyjście z opiekunką ma walor wspierający i społeczny (towarzyszenie, bezpieczeństwo, przełamywanie izolacji).
Dlaczego pozostałe propozycje są mniej trafne?
- "Wykonywanie prac plastycznych." może być wartościową aktywizacją, ale nie wynika bezpośrednio z jej dotychczasowych pasji muzycznych. To raczej zmiana obszaru zainteresowań niż ich podtrzymanie.
- "Robótki na drutach." wymagają dobrej sprawności rąk i koordynacji, co przy zaniku mięśni bywa trudne lub frustrujące. Ponadto nie wiąże się z jej historią zawodową i zainteresowaniami muzycznymi.
- "Zajęcia muzyczne z elementami tańca." odnoszą się do muzyki, ale element tańca może być zbyt obciążający przy osłabieniu mięśni. W realnej pracy opiekuna należałoby rozważyć bezpieczniejszą formę kontaktu z muzyką (np. słuchanie, muzykoterapia w wersji dostosowanej), a w tym zestawie najtrafniej odpowiada temu wyjście do filharmonii.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal cel (podtrzymanie zainteresowań), potem sprawdź, czy aktywność jest realna przy ograniczeniach zdrowotnych i czy nie niesie zbędnego ryzyka lub przeciążenia.
