Tabela opisuje, ile sztuk każdego komponentu jest potrzebne do wytworzenia jednego produktu. Aby przygotować materiały na planowaną partię 500 sztuk produktu, magazynier musi przeliczyć zapotrzebowanie dla każdego komponentu osobno, stosując tę samą zasadę:
zapotrzebowanie łączne = ilość na 1 produkt × liczba produktów
- Dla komponentu A w tabeli jest 2 szt. na produkt, więc: 2 × 500 = 1000 szt.
- Dla komponentu B w tabeli jest 3 szt. na produkt, więc: 3 × 500 = 1500 szt.
- Dla komponentu C w tabeli jest 5 szt. na produkt, więc: 5 × 500 = 2500 szt.
Poprawny zestaw liczb to więc: A: 1000, B: 1500, C: 2500.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Warianty z liczbą 500 przy komponencie A lub C wynikają zwykle z pomylenia "liczby wyrobów" z "liczbą komponentów" albo z błędnego założenia, że na 1 produkt przypada 1 sztuka danego komponentu. Tabela jasno wskazuje jednak współczynniki 2, 3 i 5, które trzeba zastosować do całej partii produkcyjnej.
W praktyce magazynowej takie przeliczenie wspiera kompletację i wydanie materiałów na produkcję: jeśli wyniki są zaniżone, produkcja może stanąć z powodu braku komponentów; jeśli zawyżone, rośnie ryzyko nadmiernego pobrania i niezgodności stanów magazynowych.