Stopień sprężania (często oznaczany jako ε) jest parametrem geometrycznym silnika tłokowego. Opisuje, jak bardzo zmniejsza się objętość przestrzeni nad tłokiem podczas ruchu tłoka z dolnego martwego położenia do górnego martwego położenia.
W praktyce porównuje się dwie objętości:
- Objętość całkowitą cylindra – czyli objętość przestrzeni nad tłokiem przy DMP. Jest to suma: objętości skokowej oraz objętości komory spalania (objętości resztkowej).
- Objętość komory spalania – czyli objętość przestrzeni nad tłokiem przy GMP. To minimalna objętość, która pozostaje, gdy tłok jest najwyżej.
Dlatego definicja ma postać: stosunek objętości całkowitej cylindra do objętości komory spalania. Taki zapis odzwierciedla fakt, że w liczniku jest większa objętość (przed sprężaniem), a w mianowniku mniejsza (po sprężeniu).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Stosunek komory spalania do objętości całkowitej odwraca definicję i dawałby wartość mniejszą od 1, co nie pasuje do sensu "stopnia sprężania" w silnikach.
- Stosunek objętości całkowitej do objętości skokowej pomija objętość komory spalania w mianowniku, a więc nie opisuje minimalnej objętości przy GMP.
- Stosunek skokowej do całkowitej również nie jest definicją stopnia sprężania i ponownie prowadzi do wartości mniejszej od 1.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że "sprężanie" porównuje maksymalną objętość w cylindrze (DMP) do minimalnej (GMP). Jeśli w odpowiedzi w mianowniku nie ma objętości komory spalania, to nie jest to definicja stopnia sprężania.