Silnik trójfazowy zmienia kierunek obrotów wtedy, gdy zmieni się kolejność faz doprowadzonych do jego zacisków. W praktyce wykonuje się to układem rewersyjnym: dwa styczniki przełączają połączenia tak, aby w jednym położeniu fazy były podane "wprost", a w drugim dwie z nich były zamienione miejscami. Taki układ musi mieć też blokadę (elektryczną i/lub mechaniczną), żeby nie dopuścić do jednoczesnego załączenia obu styczników.
Odpowiedź "pracę ze zmiennym kierunkiem obrotów" jest więc właściwa, jeśli na schemacie widać przełączenie kolejności faz (typowe skrzyżowanie dwóch przewodów fazowych między stycznikami).
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych zadań:
- "zmianę liczby par biegunów magnetycznych" realizuje się silnikiem o przełączalnych uzwojeniach (np. układ Dahlandera) lub inną konstrukcją uzwojeń. Sam układ styczników rewersu nie "tworzy" nowych biegunów – może jedynie przełączać połączenia zgodnie z wyprowadzonymi zaciskami.
- "rozruch gwiazda – trójkąt" służy głównie do ograniczenia prądu rozruchowego: start w gwieździe, potem przejście na trójkąt. Na schemacie takiego układu kluczowe są przełączenia końców uzwojeń (U1/V1/W1 oraz U2/V2/W2) i stycznik "gwiazdy", a nie zamiana kolejności faz.
- "hamowanie dynamiczne" zwykle wymaga doprowadzenia prądu stałego do uzwojeń stojana (lub innego toru hamowania), często z prostownikiem i elementami ograniczającymi prąd. Nie jest to to samo co rewers i nie wynika wyłącznie z przełożenia dwóch faz.
Na egzaminie warto zapamiętać: rewers = zamiana dwóch faz, a gwiazda–trójkąt = zmiana sposobu połączenia uzwojeń. To ułatwia szybkie rozpoznanie funkcji schematu.
