KWALIFIKACJA BUD19 - STYCZEŃ 2015 (test 2)

PYTANIE NR 28.
W celu wyznaczenia spadku linii w terenie wykonano pomiar niwelacyjny punktów końcowych z jednego stanowiska, otrzymując wynik z odczytu wstecz w = 1498 mm, a z odczytu w przód p = 2398 mm. Pomierzona odległość pozioma między zniwelowanymi punktami D = 30,00 m. Obliczony na podstawie wyników pomiaru spadek linii wynosi
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Różnica wysokości z niwelacji z jednego stanowiska wynosi ΔH = w − p. Dla w = 1498 mm i p = 2398 mm otrzymujemy ΔH = −900 mm = −0,900 m. Spadek i = (ΔH/D)·100% = (−0,900/30,00)·100% = −3%. Znak "−" oznacza spadek w kierunku od wstecz do przód.

Pełne wyjaśnienie:

W niwelacji geometrycznej z jednego stanowiska różnicę wysokości między punktami końcowymi wyznacza się na podstawie dwóch odczytów na łacie:

  • odczyt wstecz (w) – na punkcie o znanej lub przyjętej wysokości odniesienia,
  • odczyt w przód (p) – na punkcie, dla którego wyznaczamy wysokość względem pierwszego.

Dla takiego pomiaru obowiązuje zależność:

ΔH = w − p

Podstawiamy dane (pamiętając o jednostkach):

  • w = 1498 mm
  • p = 2398 mm

Obliczamy różnicę wysokości:

ΔH = 1498 mm − 2398 mm = −900 mm.

W obliczeniach spadku wygodniej przejść na metry:

−900 mm = −0,900 m.

Spadek linii w procentach liczymy jako stosunek różnicy wysokości do odległości poziomej:

i = (ΔH / D) · 100%

gdzie D = 30,00 m. Zatem:

i = (−0,900 m / 30,00 m) · 100% = −0,03 · 100% = −3%.

Dlaczego pozostałe wartości są błędne?

  • Wartość −4% zwykle wynika z pomyłki rachunkowej lub przyjęcia innej (błędnej) odległości w mianowniku.
  • Wartość −2% często pojawia się po niepoprawnym przeliczeniu jednostek (np. potraktowaniu 900 mm jako 0,09 m) albo po zaokrągleniu "na oko".
  • Wartość −1% może wynikać z pominięcia mnożenia przez 100% lub z błędnego założenia, że różnica odczytów jest znacznie mniejsza.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź sens znaku. Jeśli odczyt w przód jest większy niż wstecz, to ΔH jest ujemne (punkt "w przód" leży niżej), więc spadek też będzie ujemny przy przyjętym kierunku.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
W niwelacji z jednego stanowiska różnicę wysokości liczy się jako ΔH = w − p, gdzie w to odczyt wstecz, a p to odczyt w przód. Wynik dodatni oznacza, że punkt w przód jest wyżej, a ujemny – że jest niżej (w przyjętym kierunku).
Te dwa odczyty pozwalają wyznaczyć różnicę wysokości bez znajomości bezwzględnej wysokości instrumentu. Odczyt wstecz "ustawia" odniesienie, a odczyt w przód daje zmianę wysokości do drugiego punktu. Różnica w − p eliminuje wpływ wysokości osi celowej.
Ujemny spadek oznacza, że w przyjętym kierunku obliczeń wysokość maleje: punkt końcowy leży niżej niż początkowy. W praktyce znak zależy od tego, który punkt uznasz za "początek" linii oraz jak zdefiniujesz ΔH. Ważna jest konsekwencja w całym obliczeniu.
Przeliczenie jest proste: 1 m = 1000 mm. Czyli dzielisz wartość w milimetrach przez 1000. Przykład: 900 mm = 0,900 m. W zadaniach na spadek pilnuj, aby zarówno ΔH, jak i D były w tych samych jednostkach przed podstawieniem do wzoru.
Stosuje się wzór i = (ΔH/D)·100%. Najpierw liczysz ΔH (w metrach), potem dzielisz przez odległość poziomą D (też w metrach), a na końcu mnożysz przez 100, aby uzyskać procent. Znak spadku wynika ze znaku ΔH.
Nie, jeśli liczysz różnicę wysokości poprawnie jako w − p. Wysokość instrumentu (osi celowej) "znika" w różnicy dwóch odczytów wykonanych z tego samego stanowiska. Błąd może się pojawić tylko przy złym odczycie, złym znaku lub niezgodnych jednostkach.
Najczęstsze to: pomylenie kolejności odejmowania (p − w zamiast w − p), brak kontroli jednostek (mm vs m), zapomnienie o mnożeniu przez 100%, oraz wybór wartości "na oko" bez rachunku. Pomaga zapisanie wzorów i dopisanie jednostek przy każdej liczbie.
Spadki wyznacza się m.in. przy tyczeniu i kontroli kanalizacji grawitacyjnej, odwodnień, dróg, chodników i placów. Wymagane są też przy robotach ziemnych (profilowanie) oraz przy ocenie, czy projektowane spadki da się uzyskać w istniejącym ukształtowaniu terenu.
Oceń rząd wielkości: jeśli ΔH ≈ 1 m na D ≈ 30 m, to spadek to około 1/30 ≈ 0,033, czyli ~3,3%. To szybka kontrola. Dodatkowo sprawdź znak: większy odczyt w przód niż wstecz zwykle daje ΔH ujemne, więc spadek też ujemny.
Najczęściej używa się niwelatora (optycznego lub cyfrowego), łaty niwelacyjnej oraz statywu. Dodatkowo przydaje się taśma lub dalmierz do odległości, notatnik/dziennik niwelacji i akcesoria do stabilizacji łaty. Kluczowe jest zachowanie pionu łaty i stabilnego stanowiska.
info

Statystycznie 63% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że różnica wysokości z niwelacji z jednego stanowiska wynosi ΔH = w − p.

Źródła:

  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Niwelacja - dostęp: 2026-03-01
  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Spadek_(geodezja) - dostęp: 2026-03-01
  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Procent - dostęp: 2026-03-01

Materiały:

  • Skrypty szkolne z niwelacji geometrycznej (temat: niwelacja z jednego stanowiska)
  • Zestawy zadań rachunkowych z geodezji inżynieryjnej (spadki, różnice wysokości)
  • Instrukcje ćwiczeń laboratoryjnych: pomiar niwelacyjny i obliczenia w dzienniku niwelacji

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego