Regulator PID składa się z trzech członów: proporcjonalnego (P), całkującego (I) i różniczkującego (D). Najczęściej spotykany zapis działania regulatora ma postać sumy oddziaływań tych członów, które są wyznaczane na podstawie uchybu regulacji (różnicy między wartością zadaną a zmierzoną).
Odpowiedź "proporcjonalności" jest poprawna, ponieważ symbol Kp oznacza wzmocnienie członu proporcjonalnego. W praktyce oznacza to, że im większe Kp, tym silniej regulator reaguje na bieżący uchyb: niewielka zmiana uchybu powoduje większą zmianę sygnału sterującego. Zbyt małe Kp daje ospałą regulację (wolne dochodzenie do wartości zadanej), a zbyt duże może prowadzić do przeregulowań i oscylacji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne:
- "propagacji" – propagacja dotyczy zwykle rozchodzenia się sygnałów lub fal. Nie jest to typowa nazwa parametru nastaw PID i nie opisuje roli członu P.
- "wyprzedzenia" – pojęcie wyprzedzenia bywa kojarzone z działaniem różniczkującym (D), które "uprzedza" zmianę uchybu, reagując na jego szybkość zmian. Nie jest jednak standardową nazwą współczynnika Kp.
- "zdwojenia" – nie występuje jako termin dla nastaw PID; nie opisuje ani wzmocnienia P, ani parametrów członów I/D.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pojawia się Kp, skojarz to bezpośrednio z literą P w PID. Analogicznie w dokumentacjach często spotyka się też parametry związane z I i D (np. czas całkowania, czas różniczkowania) – warto umieć je odróżniać, bo mają inne znaczenie i wpływ na przebieg regulacji.
