Stwierdzenie "Woda podziemna jest zwykle uboga w tlen" jest prawdziwe, ponieważ wody podziemne (szczególnie w strefie nasycenia) mają ograniczoną wymianę gazową z atmosferą. Tlen, który dostaje się do wody wraz z infiltrującą wodą opadową, bywa stopniowo zużywany w procesach zachodzących w gruncie i skałach: oddychaniu mikroorganizmów oraz reakcjach utleniania związków chemicznych. W efekcie w wielu warunkach środowiskowych wody podziemne osiągają stan słabo natleniony lub nawet beztlenowy.
Dlaczego pozostałe stwierdzenia są błędne?
- "Woda podziemna jest zawsze ciepła." – temperatura wód podziemnych zależy od głębokości, warunków klimatycznych i lokalnej geologii. Wody płytkie mogą być chłodne, a słowo "zawsze" czyni zdanie fałszywym.
- "Woda podziemna jest zawsze wolna od zanieczyszczeń." – wody podziemne mogą ulec zanieczyszczeniu (np. z rolnictwa, nieszczelnych zbiorników, składowisk). Naturalna filtracja nie gwarantuje pełnej ochrony, a "zawsze" jest nieuprawnione.
- "Woda podziemna nie zawiera minerałów." – kontakt wody ze skałą i glebą powoduje rozpuszczanie składników mineralnych (mineralizacja), dlatego wody podziemne zwykle zawierają jony i związki mineralne.
W praktyce ochrony środowiska informacja o niskim natlenieniu pomaga interpretować wyniki monitoringu: przy niskim tlenie mogą rosnąć stężenia form zredukowanych (np. żelaza i manganu), co ma znaczenie przy ocenie stanu chemicznego wód oraz przy doborze metod uzdatniania (np. napowietrzanie).
