KWALIFIKACJA HGT12 - TEST WIEDZY NR 8

W planowaniu menu dla grupy dorosłych (25–30 lat) kluczowe jest oszacowanie dobowego zapotrzebowania energetycznego. W praktyce gastronomicznej, gdy nie mamy danych indywidualnych (masa ciała, wzrost, płeć), posługujemy się wartościami orientacyjnymi typowymi dla dorosłych o umiarkowanej do podwyższonej aktywności. Dla takiej grupy często przyjmuje się okolice 2500 kcal/d jako rozsądny punkt odniesienia do wstępnego planu jadłospisu.

Dlaczego pozostałe propozycje są mniej trafne?

• 1500 kcal – to poziom zwykle charakterystyczny dla diet redukcyjnych albo dla osób o niskiej masie i bardzo małej aktywności. U aktywnych dorosłych może prowadzić do niedożywienia energetycznego, gorszej regeneracji i spadku wydolności.
• 2000 kcal – bywa podawane jako uśredniona wartość referencyjna na etykietach i w uproszczonych przekazach, ale dla osób aktywnych może być zaniżone (szczególnie przy większej masie ciała lub intensywniejszym treningu).
• 3000 kcal – może być właściwe dla części osób (np. bardzo wysoka aktywność, większa masa ciała), ale jako ogólne zalecenie dla całej grupy 25–30 lat jest często zawyżone i może zwiększać ryzyko nadwyżki energetycznej, jeśli aktywność nie jest naprawdę wysoka.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie nie podaje płci i parametrów antropometrycznych, traktuj liczby jako przybliżenia. Wybieraj odpowiedź najbardziej zgodną z logiką żywienia: aktywni dorośli zwykle potrzebują więcej energii niż wartości kojarzone z dietą redukcyjną, ale niekoniecznie aż tyle, co sportowcy wyczynowi.